En soylu duygularını
Öfkenle
Sevincinle
Hüznünle
Hep anıları dokuyarak seğirttin kaldırımlarda
Dengede durmaya çalıştın kimi zaman
Belki de ruhunun bir yerlere çekmesini
Engellemek içindi onca kan ter içinde kalış
Ve bazen de yakarış
Çoğu zaman da aldanış
Eşe dosta, en çok da kendine serzeniş
Kopuş.
İnsandan, insana, insanla, insansız
Somurtuş.
Kokuşmuş çehrelere bir tür itirazdı sende
Lahza, umutlanış
Sonra yüzüstü kapaklanış
Bir atımlık şahlanış
Ardından kalleş kurşunla dizüstü çöküş
Sevmeler, altın değerinde değerleniş
Ardından tağşiş
Belki de gemileri böyle yürütüyor kaptanlar
Böyle dayanıyor uzun yollara tayfa
Yalandan sevmelerle
Aşılıyor en vahşi dalgalar
Belki de bir bilseler gerçeği
En gerçeğin, ölümün pahasına
Açacaklar yelkenleri
Sevdiği ne varsa batıracaklar birlikte
Sevdikleri ancak sevilmedikleri kaptanlarıyla, o alçak, yılan gemiyi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder